#98 · Konu Sahibi
16.10.2026 02:48 · düzenlendi 16.10.2026 03:07
16 EKİM CUMA
Artık nası cümleye başlayacağımı bilmiyorum, tek bildiğim şey seni söküp atamıyorum yüreğimden, heryerde, herşeyden ve herkesten kader kelimesini duyuyorum. Çoğu insan senin beni üzdüğünü söylüyor ama kimse bilmiyor bitmeden 1 gün önce kahkahalar atarak gülüp eğlendiğimizi. Sonunda korktuğum başıma geldi ama sana ulaşabileceğim, seni görebileceğim hiçbiryerde kalmadı fake hesaplarından bile engelledin, ben bu kadarını hak etmedim be kral, hatalarımız var kabul ediyorum ama bu kadarını yapmazdın, ne oluyor hayatında inan bilmiyorum, seni anlıyorum ama yanında olamıyorum bu beni mahvediyor.
Saat 03:00 yine en son balon uçurduğumuz parkta oturuyorum hıçkıra hıçkıra içime ağlıyorum, ufacık bir bileklik benimle alay ediyor sanki, kazaklarını kokluyorum son verdiğin tişörtü hala yıkamadım hala sen kokuyor, her gün ona sarılıyorum. Sanki şuan yer yarılacakta gökten melekler inip acıma şahitlik edecek gibi hissediyorum. Geçtiğimiz yerlerden geçip yürüdüğümüz yollardan yürüyorum, gözümün önüne geliyor herşey ne kadar da mutluyduk. Sayende ilk defa gardımı elimden düşürdüm, göğsünde uyurken. O an zamanın durmasını istemiştim, o anın hiç bitmemesini.
Aptal arkadaşlarım bir hata yapıp sana mesaj atmışlar biraz önce yanıma gelip söyledi, belkide bu yüzden engelledin son kalan yerden de bilmiyorum ama orası seni ne kadar özlediğimi gösterebileceğim son yerimdi be kral. Bu satırlar sana hiç ulaşmayacak biliyorum, ama belki bir gün bu yazılanları okursan profiline 🙏 bu işareti koy olur mu en azından bilirim bunları gördüğünü.
Senide anlıyorum gerçekten bende senin yerinde olsam, bana yaptığın birkaç şeyi kendime yapardım burnum yere biraz sürtsün diye ama sonunda dönerdim, en imkansız dediğimiz anda bile birbirimize geri döndüğümüz gibi.
Biliyorum son olanlar yüzünden birbirimizi çok kırdık, seni anlıyorum gayet iyi bir şekilde başka bir gözle bakınca, ben bizden bu kadar çabuk vazgeçmek istemiyorum, tüm olanları geçmişte bırakıp zamanla herşeyi atlatabiliriz, yeterki bir işaret ver bana.
Seni bu kadar görmemi imkansız kılma buna ihtiyacım var. Bu gecede burada sabah olacak sanırım. Eğer bu yazıyı okuyorsan yarın yine aynı yerde, aynı parkta ve aynı bankta oturup gelmeni bekleyeceğim, gece 01:30’ a kadar, gel lütfen olur mu. Konuşmayalım gözlerimiz birbirine baksın yeter, biraz acını hissetmeme izin ver, sende gözlerime bakıp kendini gör yine, buna ihtiyacımız var yarın aynı dilek feneri uçurduğumuz parkta seni bekleyeceğim.
Artık nası cümleye başlayacağımı bilmiyorum, tek bildiğim şey seni söküp atamıyorum yüreğimden, heryerde, herşeyden ve herkesten kader kelimesini duyuyorum. Çoğu insan senin beni üzdüğünü söylüyor ama kimse bilmiyor bitmeden 1 gün önce kahkahalar atarak gülüp eğlendiğimizi. Sonunda korktuğum başıma geldi ama sana ulaşabileceğim, seni görebileceğim hiçbiryerde kalmadı fake hesaplarından bile engelledin, ben bu kadarını hak etmedim be kral, hatalarımız var kabul ediyorum ama bu kadarını yapmazdın, ne oluyor hayatında inan bilmiyorum, seni anlıyorum ama yanında olamıyorum bu beni mahvediyor.
Saat 03:00 yine en son balon uçurduğumuz parkta oturuyorum hıçkıra hıçkıra içime ağlıyorum, ufacık bir bileklik benimle alay ediyor sanki, kazaklarını kokluyorum son verdiğin tişörtü hala yıkamadım hala sen kokuyor, her gün ona sarılıyorum. Sanki şuan yer yarılacakta gökten melekler inip acıma şahitlik edecek gibi hissediyorum. Geçtiğimiz yerlerden geçip yürüdüğümüz yollardan yürüyorum, gözümün önüne geliyor herşey ne kadar da mutluyduk. Sayende ilk defa gardımı elimden düşürdüm, göğsünde uyurken. O an zamanın durmasını istemiştim, o anın hiç bitmemesini.
Aptal arkadaşlarım bir hata yapıp sana mesaj atmışlar biraz önce yanıma gelip söyledi, belkide bu yüzden engelledin son kalan yerden de bilmiyorum ama orası seni ne kadar özlediğimi gösterebileceğim son yerimdi be kral. Bu satırlar sana hiç ulaşmayacak biliyorum, ama belki bir gün bu yazılanları okursan profiline 🙏 bu işareti koy olur mu en azından bilirim bunları gördüğünü.
Senide anlıyorum gerçekten bende senin yerinde olsam, bana yaptığın birkaç şeyi kendime yapardım burnum yere biraz sürtsün diye ama sonunda dönerdim, en imkansız dediğimiz anda bile birbirimize geri döndüğümüz gibi.
Biliyorum son olanlar yüzünden birbirimizi çok kırdık, seni anlıyorum gayet iyi bir şekilde başka bir gözle bakınca, ben bizden bu kadar çabuk vazgeçmek istemiyorum, tüm olanları geçmişte bırakıp zamanla herşeyi atlatabiliriz, yeterki bir işaret ver bana.
Seni bu kadar görmemi imkansız kılma buna ihtiyacım var. Bu gecede burada sabah olacak sanırım. Eğer bu yazıyı okuyorsan yarın yine aynı yerde, aynı parkta ve aynı bankta oturup gelmeni bekleyeceğim, gece 01:30’ a kadar, gel lütfen olur mu. Konuşmayalım gözlerimiz birbirine baksın yeter, biraz acını hissetmeme izin ver, sende gözlerime bakıp kendini gör yine, buna ihtiyacımız var yarın aynı dilek feneri uçurduğumuz parkta seni bekleyeceğim.
