pvpsunuculari.com
PVP Sunucuları› Forum ›Aramızda Kalmasın #9

Sohbet · Tartışma

Aramızda Kalmasın #9

6 görüntülenme· 0 yanıt· 1 katılımcı
⚔ Savaşçı
🌟
Katılım: Sep 2026
Mesaj: 13
#91 · Konu Sahibi 10.10.2026 16:30 · düzenlendi 10.10.2026 19:43
İnsan ne zaman bir fırtınanın ortasında kalsa, sığınacak bir kuytu köşe, sinecek bir yer arar ya, sen benim için tam olarak öyle bir şeydin işte. Hayatın bütün o sert rüzgarlarından kaçıp sana saklanırdım ben. Ama şimdi fırtınanın tam ortasında, o sığındığım liman tarafından dışarıda bırakılmış gibiyim. Sanırım tüm suçun benim üzerime atılması ve ilk benim feda edilmemi kabullenmek istemiyorum. İnsanlar, sevdikleri kişiyle arası bozulmaması için kolayca birini feda edebiliyorlar, ama biz bunu başaramadık, bir gün bunun cevabını almayı dilerdim.

Birbirimizi bundan sonra görebilecek miyiz inan hiç bilmiyorum. Tekrar bir araya gelsek belki birbirimize kötü geleceğiz, belki birbirimizi zehirleyeceğiz, belki de yine o hırçınlığımızın içinde kaybolacağız. Ama bildiğim tek bir şey var ki, ne olursa olsun sen benim bu hayatta kazanamadığım ama uğruna her şeyimi verdiğim en büyük savaşım olacaksın. Bu içimdeki hırçınlığın, bu susmak bilmeyen kızgınlığın tek sebebi aslında kaybettiğim her şeye rağmen, kaybetmek istemediğim o tek şeyin, yani senin savaşını veriyor olmamdı.

Anlaşılmayan tek şey neydi biliyor musunuz, benim kimseye değil sadece ona ihtiyacım vardı. Evet etrafımda arkadaşlarım var, dostlarım var, herkes var. Evet ben güçlü bir adamım, herkesin arkasında dağ gibi durabilirim, her yükü sırtlayabilirim. Ama benim o dağ gibi halimle bile sadece ona ihtiyacım vardı, başkasına değil. Sadece göğsünde, senin yanında nefes almaya ihtiyacım vardı.

Bazen oturup çocukluğumu düşünüyorum. Ben o çocuk halimle yarın rüyamda karşılaşsam, eski halimin yüzüne bile bakamam. Çünkü onun sahip olduğu hiçbir şeye sahip değilim artık. Onun babası vardı, anası yanındaydı, sıcak bir yuvası vardı ve dünya hiç umurunda değildi. Eski halime bakınca hayatımdaki her şeyi kaybettiğimi görüyorum. Ama o çocuk halimle bugün yan yana gelseydik, yapabileceğimiz tek ortak şey yine Kartanesini sevmek olurdu. İkimiz oturup senin bir gülüşünle güler, seni kaybedince de oturup çocuk gibi ağlardık.

İnsan birini kaybedince sadece yaşayıp bitirdiklerine üzülmüyormuş meğer. En çok da onunla konuşamadıklarına, onunla yaşayamadıklarına, yarım kalan o hayallere üzülüyormuş. Geride kalan fotoğraflara, yaşanan günlere bakıp ağlamıyorum artık. Beni asıl mahveden şey, seninle yaşayabileceğimiz ama yaşayamadığımız birsürü an.

Ama işin en acı, en kahreden tarafı ne biliyor musun. Ben seni çok iyi tanıyorum. O kadar iyi tanıyorum ki, eğer sen gerçekten sevseydin, o gururunu, o arkadaşlarının dolduruşlarını, o anlamsız öfkelerini hiçe sayar, bugün olmasa bile geç olmadan çıkar gelirdin. Beni o bilinmezliğin içinde bırakmazdın. Çünkü seni seven biri için sonuna kadar mücadele edilir, bunu biliyorum. Ama birinin seni sevmesi için mücadele edilmezmiş, bunu canım yana yana öğrendim. İnsanlar zorla aşık edilemezmiş. Bir şeyler hissederler belki, sonra bu tutkuya dönüşür ya da hiçbir şey hissetmiyorlardır ve hayatlarında ilk vazgeçecekleri kişi sen olursun. Ben senin hayatında o ilk vazgeçilen olmanın ağırlığını taşıyorum şimdi.

Yine de kızamıyorum sana. Kimse seni benim gibi sevmeyecek, kimse sana bu kadar hesapsız, menfaatsiz bakmayacak biliyorum. Ama sen yine de bizi hiç unutma olur mu . Canın yansın, üzül de istemiyorum inan. Umarım ileride yeniden eski neşemize kavuşur ve kaldığımız yerden daha güçlü şekilde devam ederiz.

Keşke tekrardan onunla birbirimize ithafen göndermeli birşeyler paylaşabilsek, keşke tekrardan birbirimize olan kırğınlıklarımızı ufak göndermeli şeyleri profilimize koyarak anlatabilsek, şayet yeniden olursa bu asla kaçmayacağım.

Hoşça kal güler yüzlüm. Senden önce ben hiç hayal kurmamışım bu hayatta. Bana hayal kurmayı öğrettin ya sen, sonra geldin hepsini kendi ellerinle yıktın. Ama olsun. Bir insan diğerine daha ne kadar yakından dokunabilir ki zaten.
Her gün bir kere hatırlar mısın beni. Her aklına geldiğimde, kimseye belli etmeden, o eski günlerdeki gibi bir kerecik olsun gülümser misin. Ya da ne bileyim, bazen ansızın aklına düşersem, gözlerin dolar mı benim gibi. Her ne olursa olsun bir gün gel ve ben yanındayım artık geçti diyip beni yine göğsünde uyut. Eğer beni bir gün özlersen ve bunu söyleyemezsen bir şarkı paylaş olur mu, ben seni bulurum.
Giriş yapın ve bu konuya yanıt verin.