Aramızda kalmasın #8

Yanına gelirken hissettiğim o heyecanı hiçbir zaman unutamadım. Çünkü aklım herşeyin farkındaydı ama kalbim bazı şeylere inanmak istemedi. Yani şöyle söyleyebilirim, ne kadar güzel bir duygu olduğunu ama artık sadece uzaktan izleyerek en acıtacak noktada bu sanırım. Bazen bazı insanlar kaderde beraber yürüyemezler, yani bir süreden sonra bunu kabullenmek gerekiyor sanırım. Çünkü benim sana iyi gelmediğimi hissettirdin, sana göre; senin anlayabildiğin şeyi ben anlayamam, benim anladığım şeyleri zaten anlamak için çabalamazsın. Belki birinin sırtında çok yük varken, onlara taşıyabilmesi gerekirken ve hayat mücadelesi içerisindeyken diğer insan pek takmıyordur bu kadar hayatı ve birbirlerini anlayamazlar, ikisininde suçu yoktur aslında. Bazen bazı şeyler olmaz ve ben bunu hala kabullenemedim ve size Burdan söyleyebileceğim tek birşey var sizde kabullenmeyin, bir ihtimal olsa bile sonuna kadar ilerleyin. Yani sevilmek çok güzel bence heleki onun tarafından sevilmek ve önemsenmek, bunu size tarif edemem, hani insanın baktıkça bakası gelir mi birine, ona yalan söylemeyeceğim, asla söylemedim. Seven insan sevdiğini söylemeli bence sevdiğine ama sevilen bilmiyorsa sevilmenin kıymetini, seven ne anlar sevdiğinden. Neyse kısaca saçmalamanın anlamı yok, seviyorsanız gidin sevdiğinizi söyleyin, zamanla geçen tek şey zaman oluyor, geride bıraktıkları hala aynı kalıyor. Beklemek zamana gövde gösterisi bence. Soğumuş ve mesafe koymuş halimizin ne kadar korkunç olduğunu bildiğimiz için aslında birbirimize katlanıyoruz bazen. Aslında kafamı yukarı kaldırıp avazım çıktığı kadar bağıra çağıra ağlamak istiyorum bazen ama sessiz sakin bir köşede oturmuş olana bitene kafa sallayıp olana bitene gülümsüyorum, elimden herşey kaybolup giderken. Hayat gerçekten insanı inceden inceye delirtiyormuş, bu duyguyu size şöyle özetleyebilirim, biri yanınızda ama bağırsanız bile duymaz, ağlayıp yalvarsanız bile görmez. Ama işin en kötü tarafı hissizleşmeye alışılmıyormuş tekrar. Hayatımda ilk kez acı çekmeyi özlediğim bir evredeyim, çünkü bu duygu ondan bana kalan son şey. Amaç ilgi çekmek yada hayatı zorlaştırmak değil emin olun. Sadece birşeyler hissetmek, bu acı bile olsa, sadece birşeyler hissetmek. O yüzden biliyorum çok zor bir durumdasınız bazılarınız benim gibi, ama hala sevebiliyorsanız yada nefret edebiliyorsanız, hatta nefret bile edebiliyorsanız yada tekrardan yanyana geldiğinizde mutluluktan gözleriniz doluyorsa yani kısaca birşeyler hissedebiliyorsanız, hala bir umut var demektir ve en kötü ihtimalle hala bir duygu barındırmıyorsanız, unutmayım kalbiniz attığı sürece ve inandığınız müddetçe her zaman bir mucize olabilir. Erkekler aslında çok basittir bence, seviyorsa kapında yatar seni görmek için, sevmiyorsa aklını sende bırakır ve merak ettirir, kafanı karıştırır. Birisinin her zaman orada olması sıradanlaşmamalı bence kıymetlenmeli. Sürekli bana dedikleri tek şey hani özlediğini ve hala sevdiğini belli etmeyecektin. Bu kadar sevdiğini dile getirmeseydin keşke, bunları yapmana gerek yoktu bence. Sadece sevdim. Dümdüz sevdim gerçekten çünkü ben çok sıkıldım ya, onunla konuşayım bununla gezeyim, bununla günü birlik konuşayım aman hadi bitti gitti falan filan. Ya amannn gönül eğlendireyim, eğomu tatmin edeyim falan bunlar çok çok eskide kaldı artık bence ya kendi kendime baktım ve dedimki ben bu kızı sevmeliyim ya sadece dümdüz seveyim. Hani menfaat için değil, cinsellik için değil, çıkar için değil, parası pulu için zaten değil. Hani zaten kötü bir devirdeyiz ya sadece saf be temiz sevmek istemiştim. Taktiklerle yada akıl oyunlarıyla onu elde etmek yada ikna etmek istemedim, yada ne bileyim peşime dolansın da ona biraz eziyet edeyim diyemedim. Sadece dedimki seni seviyorum, bunu çekinerek yada gizli saklı değil, herkesin bileceği bir şekilde yaptım. Çünkü bu devirde birinin gerçekten sizi sevdiğinden emin olmak o kadar zorki. Hala mümkün ama artık mühim değil, biri sizin için çabalıyorsa lütfen ona koşun çünkü bu devirde böyle temiz aşk ve sevgi bulmak biraz zor, bulanda değerini bilmiyor bazen. İnandığınız herşey, hatta çabaladığınız herşey bir gecede heba olabilir verdiğiniz en ufak bir karar, bu güne kadar çabaladığınız herşeyi mahvedebilir. O yüzden bu kadar çekimser olmayın sadece yaşayın sonunu düşünmeden ve korkmadan. Çok saçma birşey fark ettim biliyor musunuz, bazı zamanlar onun umrunda değilim biliyor musunuz, hadi biz böyle birşeyler yaşıyoruz kendi halimizde hani böyle olaylar kavgalar yaşıyoruz, bazen götü başı dağıtıyoruz. Sonra markete gidiyorum tam bira alacakken raflara bakıp kendime şunu diyorum, o olsaydı şunu isterdi aslında, şu çikolatadan yerdi, şu siğaradan içer, şu şekeri severdi. Sonra birini görüyorum onun tanıdığı, çok sormak istiyorum o nasıl diye ama soramıyorum, yada en basiti birşey izliyorum falan, aklıma geliyor onunla bunu yaşamıştık diye. Sonra arkadaşlarımla otururken birşey konuşuyoruz ama aklım orada değil, kendi içimden diyorum aslında o burada olsa daha güzel olurdu falan. Sonra gece oluyor en kötüsüde bu, kendi kendime diyorum ya şurada olsaydıl keşke yanyana şimdi yürürdük, sohbet ederdik hatta kavga ederdik. Onunla ettiğin kavgaları bile değişmem kimseyle gülmeme biliyormusunuz. Sonra eve geliyorum tam uyuyacağım içimden diyorum bazen keşke iyi geceler diyebilseydim yani yada oda bana diyebilseydi bana mesela, sonra şunu fark ediyorum aslında istese derdi. Onun aslında bu düşüncelerin hiçbirinden haberi yok günlerdir bambaşka hayat yaşıyor belki aklının ucundan bile geçmiyorum gün içinde, sonra şunu düşünüyorum gün içinde onunla zaman geçiren, o unla gülüp eğlenen insanlar aslında ne kadar şanslı yada be bileyim onun uzun bir günsaydin mesajından sonra uzun bir ‘Günaydınnnn’ yazmak ne kadar önemli mesela. Aslında ben hala sabahtan akşama kadar hala onunla geçiriyorum günümü, onu düşünerek, beraber gittiğimiz, oturduğumuz yerlere giderek. Sevdiği şarkıları dinleyerek ama onun bundan hala haberi yok. Ama ona kızmayın, oda denedi sevmeyi ama yapamadı, o yüzden son cümlelerimi şöyle bitiriyorum, sen benim hakkımdın, seni kime helal edeyim sen söyle.